Credo کردو – رگ‌های پنهان دنیای هوش مصنوعی

شرکت کردو از دل سیلیکون‌ولی اومده تا رگ‌های حیاتی دنیای هوش مصنوعی رو بسازه؛ اتصالاتی که دیتاسنترهای غول‌های فناوری رو به هم وصل می‌کنن.
در این اپیزود از مانی‌کست، داستان شرکتی رو می‌شنوین که بدون اون، مغز هوش مصنوعی حتی یک ثانیه هم نمی‌تونه کار کنه.

پیشنهاد پادکست به دیگران:

تصور کنین یه روز همه مدل‌های هوش مصنوعی دنیا از کار بیفتن؛ نه به خاطر خطای نرم‌افزاری، بلکه چون «رگ‌های انتقال داده» قطع شدن.

اون رگ‌ها رو شرکتی می‌سازه به اسم کردو، جایی که سرعت، دقت و صرفه‌جویی انرژی، مهم‌ترین قانونن.

کردو از دل سیلیکون‌ولی اومده تا دیتاسنترهای غول‌هایی مثل آمازون، مایکروسافت و اوراکل رو به هم وصل کنه.

توی دنیایی که همه دنبال ساخت مغز هوش مصنوعی‌ان، کردو داره رگ‌های اون مغز رو می‌سازه؛ اتصالاتی که میلیاردها تراکنش رو در ثانیه جابه‌جا می‌کنن.

در این اپیزود از مانی‌کست، می‌شنوین چطور یه شرکت نه‌چندان شناخته‌شده، تبدیل شد به یکی از حیاتی‌ترین بازیگرای زیرساخت هوش مصنوعی، با رشد چشمگیر درآمد، قراردادهای بزرگ و البته ریسک‌های جدی در وابستگی و رقابت.

بشنوین داستان شرکتی که شاید اسمش کمتر شنیده شده، اما بدون اون، دنیای هوش مصنوعی نمی‌تونه حتی یک ثانیه نفس بکشه.

خبرهای بیشتر درباره‌ی این اپیزود
هیچ داده‌ای یافت نشد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اپیزودهای پیشنهادی:

تصور کنید یه شرکت بیشتر از 20 سال روی یه فناوری کار کرده.
میلیاردها دلار هزینه کرده، سال‌ها ضرر داده، بارها مجبور شده ثابت کنه محصولش واقعا می‌تونه در مقیاس صنعتی کار کنه و برای مدت طولانی، بازار هم چندان هیجان‌زده نبود. بعد ناگهان، بدون اینکه فناوری اصلی شرکت یک‌شبه عوض شده باشه، همه‌چیز تغییر می‌کنه.
نه به خاطر یک اختراع جدید.

به خاطر اینکه دنیا بالاخره به مشکلی می‌رسه که این شرکت از سال‌ها قبل برای حلش آماده بوده.
هوش مصنوعی امروز فقط GPU نمی‌خواد، برق می‌خواد.
دیتاسنترهای جدید دارن به جایی می‌رسن که مصرف برق بعضی پروژه‌ها با مصرف یک شهر قابل مقایسه‌ست.

و همین‌جا سؤال اصلی این اپیزود شکل می‌گیره:
آیا Bloom بالاخره بعد از بیش از دو دهه به لحظه‌ای رسیده که فناوری، بازار و اقتصاد کسب‌وکارش هم‌زمان در یک نقطه قرار گرفتن؟
یا ما فقط داریم یکی از قدیمی‌ترین فناوری‌های انرژی رو داخل یکی از جدیدترین روایت‌های بازار، یعنی AI، با قیمتی بسیار بالا دوباره می‌خریم؟

فرض کنید قرار باشه صد نفری رو انتخاب کنید که امروز بیشترین تأثیر رو روی آینده هوش مصنوعی دارن. احتمالا چند اسم خیلی سریع به ذهنتون می‌رسه.
سم آلتمن، ایلان ماسک؛ جنسن هوانگ یا دمیس هاسابیس. حالا جلد جدید مجله تایم رو باز می‌کنید.
سم آلتمن و ایلان ماسک اونجا هستن. ولی کنارشون آدم‌هایی می‌بینید که شاید اصلاً انتظارشون رو نداشته باشید. لیز شولر؛ رهبر بزرگ‌ترین فدراسیون اتحادیه‌های کارگری آمریکا. جوزف گوردون‌لویت؛ بازیگری که احتمالا بیشتر از فیلم‌های هالیوودی می‌شناسیمش و شاید عجیب‌تر از همه، پاریس هیلتون.سؤال همین‌جاست
پاریس هیلتون توی فهرست مهم‌ترین آدم‌های هوش مصنوعی چه کار می‌کنه؟
یک رهبر اتحادیه کارگری چطور کنار سم آلتمن قرار گرفته؟
چرا بعضی از مهم‌ترین مدیران تکنولوژی دنیا اصلاً توی فهرست امسال نیستن؟
تایم برای چهارمین سال، فهرست TIME100 AI رو منتشر کرده و گفته هدفش انتخاب کسانی بوده که از نگاه تحریریه، بیش از همه نماینده داستان‌های اصلی هوش مصنوعی در یک سال گذشته بودن.